Besparingen op openbare diensten zijn onbetaalbaar

Ik heb de afgelopen dagen zoals iedereen met afschuw gekeken naar de brand in de woontoren in het centrum van Londen. Het leed van de slachtoffers is immens; de impact op de samenleving eveneens.

Met veel bewondering las ik de verhalen over de brandweermannen en –vrouwen die gevochten hebben, meer dan menselijk kan verwacht worden. Zonder rekening te houden met de rusttijden, zonder aandacht voor persoonlijke veiligheid en zonder onaangepast materiaal en middelen gingen ze tot het uiterste om mensenlevens te redden.

Groot is dan ook het contrast met de opvang van de slachtoffers nadien. Het gebrek aan hulp, aan coördinatie, aan zorg en opvang is schrijnend. Ook nu nog, dagen later, is er weinig info en nauwelijks ondersteuning – behalve dan van privé-initiatieven, kerken en moskeeën.

Gedurende vele jaren bezuinigt men in Groot-Brittannië op de openbare diensten. Duizenden brandweerlui werden ontslagen en investeringen in zorg, ziekenhuizen, gemeentelijke ondersteuning en civiele bescherming gebeuren niet langer. De overheid kan door gebrek aan middelen haar taak in noodomstandigheden niet langer volwaardig vervullen.

Ook hier in België is men dat pad ingeslagen. We zien hoe langer hoe meer een gebrek aan middelen, aan investeringen en aan mensen in de openbare diensten. De meeste mensen merken daar voorlopig nog weinig van, totdat het eens grondig fout zal lopen.

Op korte, middellange en lange termijn is dat een ramp voor onze samenleving. We moeten van koers veranderen. Hoe goed bedoeld ook, we mogen nooit aanvaarden dat enkel kerken en moskeeën de hulp geven die eigenlijk een essentiële taak van de openbare diensten is.

Chris Reniers - voorzitter - 19 juni 2017


< terug