Zorgen voor elkaar: alles van waarde is weerloos

De werknemers uit de zorg komen vandaag op straat. Zij klagen terecht over de werkdruk in de sector, over het constante bezuinigen, over alsmaar minder personeel en over de voortdurende angst om geen goede zorg te kunnen verstrekken…

Je kent hen toch ook? Alsmaar rennend tegen de klok, altijd bezorgd om degenen die hen toevertrouwd worden en altijd stressend want altijd tijd te kort…
Je ziet hen toch ook? Altijd bezig en altijd angstig, want er is nooit tijd genoeg om iedereen de zorg en de aandacht te geven die ze verdienen…
Je weet toch ook dat dit niet kan blijven duren? Altijd personeel te kort, alsmaar meer vragend van wie nog wil en kan werken in de zorg…
Je beseft toch ook dat het niet hun fout is? Het is overduidelijk dat ze meer doen dan wat menselijkerwijze gevraagd kan worden. En dat terwijl ze er niet eens voor gewaardeerd worden…

Deze regering maakt 15 miljoen euro vrij voor de social profit en de openbare diensten. 15 miljoen euro: een aalmoes, een peulschil! Mensen die werken in de openbare diensten en in de zorg verdienen meer dan dat. Ze zetten zich alle dagen in voor een kwaliteitsvolle dienstverlening. Maar deze regering behandelt hen als bedelaars. Nochtans zorgen zij voor je dierbaren, elke dag opnieuw.

Een vriend stelde dat op de besparingsdrift en de achteloosheid van deze regering het vers van Lucebert “Alles van waarde is weerloos” van toepassing is. Wij zullen ons nooit neerleggen bij de weerloosheid van het waardevolle!

Chris Reniers - voorzitter - 21 maart 2017

Wist je dat… Pasen vroeg valt dit jaar?

Pasen, in de zin dat iedereen dan graag op zoek gaat naar de paaseitjes die her en der verstopt zitten. Wel, de regering is erin geslaagd 932 miljoen euro te vinden, zonder dat ze kan uitleggen waar dat geld vandaan komt. Ze heeft als het ware een paashaas uit haar hoed getoverd.

Alle gekheid op een stokje: creatief boekhouden heet zoiets, of jezelf rijk rekenen. Niemand die gelooft dat het zo simpel is. De miljoen liggen nu eenmaal niet voor het oprapen als paaseitjes op een mooie lentedag. Binnen een paar maanden moet er toch klare wijn geschonken worden en zal het een hard ontwaken zijn. Maar tot dan zit deze regering nog in de fase van het doelbewust ontkennen.

Chris Reniers - voorzitter - 20 maart 2017

Regering goed bezig?

De Belg verliest als enige Europeaan zijn koopkracht. Met andere woorden: de werknemers konden vorig jaar minder kopen met hun loon. Ondanks alle goednieuwshows van de regering en van de Minister van Financiën Johan Van Overtveld is België wel degelijk de slechtste leerling van de klas.

Jij en ik hebben op alles en nog wat moeten besparen. Ook zagen we veel van onze facturen (bv. crèches, scholen en zorg) alsmaar duurder worden. Tegelijk worden de openbare diensten en sociale zekerheid verder ontmanteld en de dienstverleing afgebouwd. Als het zo verder gaat zullen gezondheid en zorg enkel nog een voorrecht van de rijken zijn …

Al onze inspanningen lonen dus niet – toch niet indien je werknemer, gepensioneerde of ziek bent … Wie er wel beter van wordt? De investeerders en de aandeelhouders: nog nooit werden zoveel dividenden uitbetaald. Dus, zoals verwacht, geld uit de zakken van de werknemers verdwijnt in de pocket van wie al veel geld had. De regering noemt dit dan ‘een geslaagde taxshift’ – mission accomplished.

Chris Reniers - voorzitter - 14 maart 2017

ACOD vraagt gratis kankerscreening voor alle vrouwen

Morgen 8 maart is het Internationale Vrouwendag. De ACOD lanceerde naar aanleiding hiervan een petitie waarin we vragen om een jaarlijkse gratis screening op borstkanker, dit voor elke vrouw. België kent immers het hoogste aantal zieken en sterftes ten gevolge van borstkanker in Europa

De regering heeft echter – in een ongebreidelde besparingsdrift – beslist om het aantal opsporingen en de terugbetaling van de onderzoeken terug te schroeven. Niet alleen van kanker trouwens, want net gisteren bleek nog dat ook de terugbetaling van de voor de patiënt dure behandeling van lymfoedeem werd stopgezet. Ook hiervan zijn veel vrouwen het slachtoffer.

De ACOD wil nu zoveel mogelijk handtekeningen verzamelen om alle vrouwen, ongeacht hun leeftijd, recht te geven op een jaarlijkse gratis screening, zijnde een uitstrijkje en een mammografie.

Besparingen op kap van zieke mensen en stopzetten van preventieve opsporingsonderzoeken met onze gezondheid als inzet, dat is één van de vele asociale gezichten van de regering Michel. Of zoals Paul Callewaert, topman van de socialistische mutualiteit al zei: de gierigheid wint het van de wijsheid.

Je vindt de petitie hier, dus aarzel niet en help ons aan 15.000 handtekeningen!

Chris Reniers - voorzitter - 07 maart 2017

CETA opent de openbare sector voor de privé


Vorige week keurde een meerderheid in het Europees parlement het CETA vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada goed. Handelsverdragen zijn in principe geen slechte zaak, maar CETA is helaas niet op maat van de werkende mensen, consumenten en burgers geschreven. Het versterkt nog maar eens de spiraal van de onderlinge concurrentie die onze loon- en arbeidsvoorwaarden, onze milieubescherming en onze consumentenbescherming naar de beneden haalt.

Bovendien zijn met CETA ook de openbare diensten “open for business” verklaard. Grote dienstenmultinationals zijn vast al aan het likkebaarden. Het was immers op hun vraag dat ook het merendeel van de openbare diensten opgenomen zijn in het verdrag. Er zijn wel een aantal uitzonderingen en beschermingen, maar deze zijn zeker onvoldoende.

Zo zou er een uitzondering zijn voor “publiek gefinancierde” onderwijs- en zorgdiensten. Hier dus geen liberalisering. Het probleem is echter dat veel instellingen, overal in Europa, zowel publieke als private financiering kennen. Waar trekt men dan de grens? Wat bv. met de PPS-scholenbouw in Vlaanderen? CETA schept hierover géén duidelijkheid. Er is een grijze zone in het akkoord geslopen die de deur openzet voor misbruiken en de openbare diensten onbeschermd laat.

CETA versterkt de liberalisering van de openbare diensten en plaatst de private winstbelangen van grote dienstenmultinationals op een voetstuk. Maar wat als deze privébedrijven er een soepje van maken, weinig efficiëntie en doelmatigheid tonen, en publieke middelen doorsluizen naar aandeelhouders? De Britse spoorwegen zijn hiervan een rampzalig voorbeeld. Dan kan de overheid géén kant meer op want CETA maakt het onmogelijk om bestaande liberaliseringen en privatiseringen terug te draaien. Van een democratisch deficit gesproken.

Openbare diensten hebben altijd een centrale plaats ingenomen in ons Europese sociale model. Met ons allen geven we er dagelijks vorm aan. Ze vormen het bewijs dat Europeanen de markt niet laten primeren op het algemeen belang. Want openbare diensten zijn er voor iedereen, niet alleen voor wie het kan betalen. Democratie wil zeggen dat burgers samen de maatschappelijke noden bepalen waaraan de overheid, in alle transparantie, tegemoet moet komen. Die Europese waarden zet CETA op de helling.

En voor wat eigenlijk? Voor een schamele groei van 0,02 tot 0,03 % van het Europese BBP op lange termijn volgens de Europese Commissie. Geen cijfers om over naar huis te schrijven.
Tevens zal CETA 204.000 arbeidsplaatsen in Europa vernietigen volgens de Commissie sociale zaken van het Europees parlement. En zelfs al waren de economische prognoses beter, aan sommige zaken mag je gewoonweg niet raken. Punt aan de lijn.

En ondertussen blijft Europa in de greep van een ultra-liberaal geloof in de zaligmakende werking van de vrije markt en vrijhandel. We zouden beter moeten weten. De economische bloeiperiode na de Tweede Wereldoorlog steunde niet op ongeremde mobiliteit van kapitaal en goederen. De internationale handel verliep volgens eerlijke regels en afspraken. Welvaartstaten konden daardoor economisch en sociaal interveniëren volgens democratisch bepaalde noden. Het is die geest die we opnieuw moeten hernieuwen, want extreem-rechtse monsters liggen overal op de loer. Het woord democratie terug betekenis geven. Dat is de opdracht van de Europese linkerzijde vandaag.
 

Chris Reniers - voorzitter - 20 februari 2017

Wist je dat Turkije al 125.000 ambtenaren heeft ontslagen

… omdat ze zouden meegewerkt hebben aan een couppoging tegen president Erdogan? En dat er al 40.000 ambtenaren omwille van diezelfde reden werden vervolgd?

Hoe gaat het ook weer als je niet reageert tegen een dictatuur?
 

Toen de nazi's de communisten arresteerden, heb ik gezwegen;
ik was immers geen communist.
Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen;
ik was immers geen sociaaldemocraat.
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen vakbondslid.
Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen Jood.
Toen ze mij kwamen halen
was er niemand meer, die nog protesteren kon.

Citaat van Martin Niemöller, Duits militair, lutherse theoloog en verzetsstrijder

Chris Reniers - voorzitter - 08 februari 2017

Wist je dat… minister Homans als enige armoede sterk ziet dalen?

In de ‘7de dag’ mocht Liesbeth Homans hoeraberichten verkondigen over haar armoedebeleid. Zonder enige blos op de wangen haalt ze cijfers aan gebaseerd op inkomens uit 2014. Wanneer werd Homans ook al weer bevoegd? Waar is trouwens de fact checker wanneer je hem nodig hebt?

Haar eigen administratie zegt dat “er geen sprake is van een statistiek significante daling”. Ook armoede-experts reageren heel negatief en sommigen noemen de beweringen van de minister zelfs “baarlijke nonsens”. De cijfers van Kind en Gezin stellen trouwens dat in 2015 twaalf procent van de zeer jonge kinderen in Vlaanderen opgroeien in kansarmoede. Een stijging ten opzichte van de twee voorgaande jaren.

Maar minister Homans maakt zich geen zorgen, want “we hebben nog tijd, we zijn nog maar halverwege de legislatuur”. Of hoe de minister op haar beurt, na Maggie De Block, een goednieuwsshow mocht verkondigen…

Het moet zijn dat ze beginnen te voelen dat de burger hun beleid zwaar in vraagt stelt en er de effecten van aan den lijve ondervindt. Velen voelen overigens maar al te goed dat het einde van de maand halen geen sinecure is. In de scholen en crèches ziet het personeel de effecten van armoede: geen brooddoos, enkel brood met confituur, geen warme winterkledij…

Minister Homans, volgens uw vele interviews bent u een ervaringsdeskundige als het op armoede aankomt. Kom dus uit uw ivoren toren en doe er wat aan!
 

Chris Reniers - voorzitter - 06 februari 2017

Enkel oog voor het prijskaartje, niet de waarde

Mijnheer de minister van Ambtenarenzaken,
Geachte heer Vandeput,

In 2014 geleden schreef ik hier een open brief aan U, een voor mij nieuw gezicht als minister van Ambtenarenzaken. Nu bijna drie jaar later schrijf ik U opnieuw. Intussen hebben we elkaar nog nooit ontmoet.

Dat is verwonderlijk, want het Comité A – toch het hoogste overlegorgaan voor het federaal openbaar ambt - wordt traditioneel voorgezeten door de minister van Ambtenarenzaken indien de premier niet aanwezig is. Ik heb U daar nog nooit gezien. En ook mijn collega’s in de andere overlegfora getuigen dat U zelden aanwezig bent wanneer er overlegd of onderhandeld moet worden.

Natuurlijk zie ik U soms in de pers. Maar dan moet ik vaststellen dat het heel vaak gaat over uw andere bevoegdheid, namelijk Defensie, en slechts zeer zelden over de administratie. Bij mij wekt dit de overtuiging dat daar uw échte passie ligt en dat U Ambtenarenzaken als bijzaken beschouwt. En dat, mijnheer de minister, is een fundamentele inschattingsfout.

U zal natuurlijk zeggen: ik voer het regeerakkoord uit, niet meer en niet minder. Inderdaad, de politiek van een kwart besparingen over vijf jaar, een derde minder investeringsmiddelen en het verdwijnen van duizenden ambtenaren is ontegensprekelijk. Het effect is trouwens erger dan voorspeld. Een collega-minister van U (die trouwens wel altijd op het overleg aanwezig is) heeft letterlijk gezegd ‘dat de federale staat heel slecht behandeld wordt’.

Waarschijnlijk is dat voor U en uw partij, gelet op de obediëntie die U aanhangt, de grootste verwezenlijking. Dat U daarbij alle burgers van dit land raakt door de dienstverlening te herleiden tot een minimum, zal U worst wezen.

Dat openbare dienstverlening de eerste pijler van de koopkracht is voor de burger, die dubbel de rekening betaalt, houdt U waarschijnlijk niet uit uw slaap. Dat U geen ‘efficiency’, maar chaos en onzekerheid creëert, om dan nadien met interim en outsourcing af te komen, beschouwt U waarschijnlijk als ‘mission accomplished’. Ook de redesign van de openbare sector, zo leuk aangekondigd, blijkt een lege doos. Het is herleid tot niet meer dan een besparingsoperatie.

Dossiers inzake flexibel werk zijn een aanfluiting en zetten de werking van de departementen op de helling. De afschaffing van premies, vergoedingen en toelagen zijn schering en inslag. Brugdagen verdwijnen en het schrappen van systemen van flexibel werk en de prikklok veroorzaken verdeeldheid en ongelijkheid.

Intussen kampen de departementen met een tekort aan mensen en middelen, krijgt een efficiënt beleid tegen fiscale fraude geen voorrang, wordt de Sociale Inspectie weggesaneerd, slepen de selectieprocedures bij Selor aan (wegens een groeiend personeelsgebrek) en heeft Justitie af te rekenen met tal van problemen.

U ziet, mijnheer de minister, U kan geen succesvol palmares voorleggen. Uw verwezenlijkingen zijn meestal negatief en getuigen niet van respect voor uw personeel. U bent als iemand die van alles het prijskaartje kent, maar niet de waarde. Kortom, een minister met een besparingsopdracht, niet met een visie.

Deze tekst verscheen samen met vele andere brieven aan ministers in Sampol Magazine (editie januari 2017)

Chris Reniers - voorzitter - 25 januari 2017

Trump krijgt de wind tegen …

Zoals verwacht was de inhuldiging van president Trump – ik vind het nog steeds een vreemde woordcombinatie – en de nasleep ervan een pijnlijk schouwspel. Gedurende anderhalf jaar schoffeerde hij tal van bevolkingsgroepen, zonder ook maar de minste excuses, zelfs wanneer er pertinente reacties op zijn beledigingen volgden. We weten alvast waaraan ons te verwachten de komende vier jaar. Ook Trumps inauguratiespeech getuigde overigens niet van verzoening en samenwerking. Het is duidelijk dat de nieuwe Amerikaanse president een aanhanger is van het conflictmodel.

De afgelopen weken werden binnen de ACOD heel wat informatie en sensibiliseringsavonden georganiseerd. Ook daar was er tussen de vele aanwezigen heel wat discussie over motivatie van zovele kiezers om voor Trump te stemmen. Iedereen vroeg zich af wat we kunnen leren uit deze nieuwe opstoot van populisme die we nu aan beide zijden van de Atlantische oceaan waarnemen. Conclusie was in elk geval dat het slechtste wat we kunnen doen, is die kiezers diaboliseren of de rug toekeren. Je moet ze geen gelijk geven, maar met concrete en praktische voorbeelden wijzen op de nefaste populistische politiek van figuren als Donald Trump.

Het mag niet verbazen dat ook het beleid van onze regeringen uitgebreid aan bod kwam tijdens deze debatavonden. Uiteraard was er striemende kritiek te horen op de besparingspolitiek, op de aanvallen op de sociale zekerheid, op het onrechtvaardige belastingsysteem… Zowat alles werd besproken. Hoe ga je daarmee om in het dagelijkse leven? Hoe leg je uit aan de man of de vrouw in de straat dat er wat schort met een dergelijk regeringsbeleid? Ik wil je alvast twee voorbeelden van de praktische communicatie niet onthouden. Het zijn voorbeelden met humor, maar die wel gesmaakt werden.

Guido Rasschaert, algemeen secretaris van de ACOD, over belastingen: “Je zit met een groep op café. Iedereen legt geld in de pot, behalve één persoon, ook al heeft die geld genoeg. Iedereen drinkt een democratisch pintje of frisdrank, maar die ene bestelt een Triple. Hoe lang zou hij in de groep getolereerd worden? Nochtans betaalt niet iedereen correct belastingen, maar geniet iedereen wel van de sociale zekerheid. Waar is de logica?”

Of nog, een tussenkomst van een jonge militant van sector spoor: “Je kan je kleine niet verbieden een sigaret op te steken met een dikke sigaar in je mond.”

Inderdaad, diegenen die aan het stuur zitten zouden het voorbeeld moeten geven, de wetten moeten naleven en de instellingen moeten respecteren. Anders kan je dat ook niet verwachten van de gewone vrouw of man.

Chris Reniers - voorzitter - 23 januari 2017

Wist je dat …

De regering nu eindelijk zelf heeft toegegeven dat langer werken niet noodzakelijk leidt tot een hoger pensioen?

Daarmee geven ze eigenlijk de vakbonden gelijk. Wij verkondigden immers steeds dat de hogere pensioenleeftijd, het afschaffen van de diplomabonificatie en het verdwijnen van de preferentiële loopbaanbreuken (de tantièmes) in de openbare diensten tot gevolg hebben dat mensen (veel) langer moeten werken voor in het beste geval hetzelfde pensioen.

Nu blijkt dat vele gepensioneerden die langer aan de slag (moeten) blijven, getroffen worden door de ‘pensioenval’: een hoger brutopensioen mondt uit in een lager nettopensioen.

Ik ben benieuwd welke uitleg en welke oplossing uit de bus zullen komen. Uitleg en oplossing zijn overigens niet altijd op elkaar afgestemd en het ene laat al eens langer op zich wachten dan het andere…

Chris Reniers - voorzitter - 19 januari 2017