Pakje versturen? De postbode is nog steeds beste keuze

De sp.a lanceert een voorstel om door pakjesbezorging via trein en koerierdiensten per fiets bestelwagens uit het verkeer te krijgen. Nogal ongenuanceerd en kort door de bocht vinden wij. Dit had een mooi voorstel kunnen zijn, indien… maar die ‘indien’ wordt helaas niet ingevuld.

Uiteraard kan niemand bezwaar hebben tegen minder bestelwagens van koerierdiensten op de weg en in de binnenstad. bpost gaf al aan geïnteresseerd te zijn om die piste verder te onderzoeken en ook de ACOD ziet wel brood in een combinatie van pakjesbezorging via de bestaande openbare dienstverlening van NMBS en bpost.

Niemand is immers performanter dan bpost om pakjes op een duurzame manier bij jou thuis of op het werk af te leveren. bpost werkt al lange tijd met elektrische wagens, bromfietsen en fietsen en heeft ook ruime ervaring met het gebruik van posttreinen. Bovendien beschikt bpost nu al over goed opgeleid en betrouwbaar personeel om de taak uit te voeren. Klanten hebben immers recht op een structureel betrouwbaar, kwaliteitsvol en stipt leveringsnetwerk.

De ACOD werkt hard voor het behoud van tewerkstelling en arbeidsomstandigheden bij bpost. Onze mensen hebben geen probleem om de concurrentie aan te gaan, maar dan wel met gelijke wapens. Wij willen niet concurreren met mensen die onderbetaald zijn en geen sociale bescherming genieten.

ACOD Post zet zich dagelijks in voor fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden. Wij verzetten ons tegen schijnzelfstandigheid of mini-jobs, aan precaire werkvoorwaarden, met een halfslachtig sociaal statuut en onbestaande arbeidsongevallenregeling. Wij willen geen bedrijf met tweede- en derderangswerknemers. Gelijk loon voor gelijk werk, een goed statuut, een solide sociale bescherming: daar doen wij het voor, elke dag opnieuw. 

Chris Reniers - voorzitter - 10 juli 2017

Filip Watteeuw geeft de N-VA een duwtje in de rug

In Het Nieuwsblad (19/6/2017) sprak Gents schepen voor Mobiliteit Filip Watteeuw (Groen) de wens uit om in het kader van het nieuwe Gentse circulatieplan ook werk te maken van Gents openbaar vervoer in eigen beheer. Wil Watteeuw hiermee de klok terugdraaien naar de jaren ’60 en het afbraakbeleid van de N-VA een duwtje in de rug geven?

Volgens de ACOD is de keuze voor een eigen Gents openbaar vervoersnet – hoewel wellicht goedbedoeld door Watteeuw – onverstandig. Hij grijpt immers terug naar een situatie van 50 jaar geleden, toen vele grote steden in ons land een vervoersnet beheerden voor de eigen stad en de onmiddellijk omliggende regio. De bredere regio rond de grote steden en de kleinere gemeenten die zich daarin bevonden moesten het doen met het openbaar vervoer van de Buurtspoorwegen en met bussen van de NMBS.

Deze weinig efficiënte werkwijze maakte weliswaar degelijk openbaar vervoer mogelijk in de grote steden, maar regionaal vervoer tussen kleinere gemeenten en naar grotere steden was wel veel minder frequent.
Dankzij overheidsinvesteringen in de daaropvolgende decennia kon het bus- en tramverkeer in Vlaanderen zich verder ontwikkelen en integreren. De solidariteit tussen grote en kleine gemeenten vergrootte en uiteindelijk mondde dit beleid uit in de oprichting van één Vlaamse vervoersmaatschappij: De Lijn. Het besef was immers gegroeid dat dit veel efficiënter was, zowel voor de reizigers als vanuit bedrijfseconomisch oogpunt.

De huidige Vlaamse regering onder leiding van de N-VA draait de klok nu terug. Basismobiliteit (een bus/tramhalte vlakbij) wordt basisbereikbaarheid (een mobiliteitsoplossing die je zelf moet regelen). Vele kleine gemeenten zien buslijnen verdwijnen en frequentie dalen. Indien ze in de toekomst gedwongen zouden worden om zelf hun openbaar vervoer te moeten organiseren, zouden deze gemeenten er niet de financiële middelen voor hebben. Ook het opzetten van een soort ‘Bringr’ voor personenvervoer waarbij burgers taxi spelen voor andere burgers, zoals Groen-fractieleider Björn Rsozska voorstelde, vormt geen alternatief voor een duurzaam openbaar vervoer.

Watteeuw denkt in zijn visie te veel aan – enkel – het belang van de Gentenaars. Hij vergeet daarbij de solidariteit met de rest van de Gentse regio, de provincie Oost-Vlaanderen en heel Vlaanderen. Watteeuw geeft wellicht onbedoeld het besparingsverhaal van de N-VA, dat het openbaar vervoer wil uitkleden en privatiseren, een duwtje in de rug. Daar is op termijn niemand mee gebaat. Ook de Gentenaar niet.

Chris Reniers - voorzitter - 20 juni 2017

Besparingen op openbare diensten zijn onbetaalbaar

Ik heb de afgelopen dagen zoals iedereen met afschuw gekeken naar de brand in de woontoren in het centrum van Londen. Het leed van de slachtoffers is immens; de impact op de samenleving eveneens.

Met veel bewondering las ik de verhalen over de brandweermannen en –vrouwen die gevochten hebben, meer dan menselijk kan verwacht worden. Zonder rekening te houden met de rusttijden, zonder aandacht voor persoonlijke veiligheid en zonder onaangepast materiaal en middelen gingen ze tot het uiterste om mensenlevens te redden.

Groot is dan ook het contrast met de opvang van de slachtoffers nadien. Het gebrek aan hulp, aan coördinatie, aan zorg en opvang is schrijnend. Ook nu nog, dagen later, is er weinig info en nauwelijks ondersteuning – behalve dan van privé-initiatieven, kerken en moskeeën.

Gedurende vele jaren bezuinigt men in Groot-Brittannië op de openbare diensten. Duizenden brandweerlui werden ontslagen en investeringen in zorg, ziekenhuizen, gemeentelijke ondersteuning en civiele bescherming gebeuren niet langer. De overheid kan door gebrek aan middelen haar taak in noodomstandigheden niet langer volwaardig vervullen.

Ook hier in België is men dat pad ingeslagen. We zien hoe langer hoe meer een gebrek aan middelen, aan investeringen en aan mensen in de openbare diensten. De meeste mensen merken daar voorlopig nog weinig van, totdat het eens grondig fout zal lopen.

Op korte, middellange en lange termijn is dat een ramp voor onze samenleving. We moeten van koers veranderen. Hoe goed bedoeld ook, we mogen nooit aanvaarden dat enkel kerken en moskeeën de hulp geven die eigenlijk een essentiële taak van de openbare diensten is.

Chris Reniers - voorzitter - 19 juni 2017

De gepensioneerde ambtenaar is geen potverteerder

In De Tijd verscheen een artikel waarin Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom van de liberale denktank Itinera, ambtenaren demoniseert als potverteerder van de pensioenen (De Tijd, 15 juni 2017). Tijd om een einde te maken aan deze kromme discussie en écht in te zetten op waardige en betaalbare pensioenen voor iedereen.

Het is zo dat een statutair ambtenaar gemiddeld een hoger wettelijk brutopensioen heeft dan een doorsnee werknemer of zelfstandige. Bovendien moet opgemerkt worden dat een statutair ambtenaar aardig wat belastingen betaalt op z’n pensioen, waardoor het verschil nog flink verkleint. Doorgaans ontvangen enkel een aantal statutaire ambtenaren een waardig wettelijk pensioen.

Voor werknemers in de privé en contractuelen in de openbare diensten is dat veel minder het geval. Zij verdienen dan ook zeker dat gezocht wordt naar manieren om op korte termijn hun pensioen op te trekken.
Bij de zelfstandigen ligt het plaatje enigszins anders. Zij dragen veel minder bij aan de pensioenpot dan ambtenaren en werknemers – van wie overigens netjes te achter halen valt wat hun sociale bijdragen zijn – maar ze halen er relatief zelfs meer uit. De kloof tussen bijdragen en pensioenen neemt wat hen betreft de voorbije jaren dus omgekeerd evenredig toe!

Het stelselmatig demoniseren van één groep zal ons echter niet helpen de pensioenproblemen op te lossen. Waar we nood aan hebben zijn waardige pensioenen voor iedereen en een correcte en faire manier om die duurzaam te financieren. De loopbaan op een werkbare manier tot de pensioenleeftijd draaglijk houden, is trouwens één van de grote uitdagingen waar deze regering geen antwoord op geeft. Dit moet gekoppeld worden aan een rechtvaardige fiscaliteit, waarbij iedereen op een eerlijke manier en naar vermogen bijdraagt en ontvangt.

Het stuit me tegen de borst dat Van de Cloot blijkbaar een werknemerspensioen als normaal beschouwt. Moeten mensen die meer dan 40 jaar gewerkt én bijgedragen hebben dan tevreden zijn met een pensioen van ongeveer 1200 euro per maand? De kosten van een verblijf in een rusthuis, de noodzakelijke zorgen of de opvang – zelfs gewoon leven – worden daarmee niet gedekt. Helaas gaat dit blijkbaar voorbij aan Van de Cloot.

Chris Reniers - voorzitter - 15 juni 2017

N-VA: alles Vlaams!

Een Vlaamse justitie, Vlaams internet, Vlaamse mobiliteit… Hoe Vlaamser, hoe beter? Of toch niet? Voor wie zal het beter of slechter zijn? Vul maar in!

Net nu we meer en meer nood hebben aan een sterk maar vooral sociaal Europa, plooit de N-VA zich terug op Vlaanderen. Want we zijn beter, slimmer, mooier…

Geen zinnig mens die nog gelooft dat de kracht van verandering ook een kracht van verbetering is voor Jan ‘modale’ Vlaming. Fundamenteel wordt niets opgelost. Er wordt alleen afgebroken: onderwijs, ziekteverzekering, arbeidsvoorwaarden…

En iedereen wordt tegen elkaar uitgespeeld. We evolueren naar een Vlaamse, rechtse en koude samenleving, gesloten en overtuigd dat we beter zijn. En juist dat heeft in het verleden tot catastrofes geleid.

Misschien dat de N-VA haar naam best verandert in (N-VA).

Aansluitend bij de blog van gisteren is het ook interessant dit te lezen.

Chris Reniers - voorzitter - 16 mei 2017

De regering Michel speelt commedia dell’arte

Het voorbije weekend zat de regering Michel samen voor een ‘superministerraad’. Volgens de premier was dit meer dan show, maar volgens mij was het toch maar improvisatietheater van bedenkelijke kwaliteit.

De aankondigingspolitiek van deze regering is intussen legendarisch. Ook nu weer stelde die een aantal maatregelen voor – vooral op het vlak van justitie en veiligheid – waarvan we nog moeten zien wat er uiteindelijk van komt en met welk geld ze zullen gerealiseerd worden. Nog groter is de vraag of de burger ermee gebaat zal zijn.

De ‘beslissingen’ van het voorbije weekend zullen alleszins het tekort aan opvang voor kinderen tijdens de vakantieperiodes niet oplossen. Ook de facturen voor gezinnen en alleenstaanden zullen niet lager uitvallen. Bijkomende jobs zitten er ook niet aan te komen en de cijfers van het begrotingstekort zullen er ook deze keer niet positiever uitzien.

Oh ja, er komt een minimale dienstverlening bij de NMBS. Dat is tenminste wat we lezen in de pers. Personeelsleden moeten 4 dagen op voorhand verwittigen of ze zullen staken. Dus 4 dagen voor een staking stopt het overleg! Je kan je dan toch afvragen wat de bedoeling is van deze regering. Of toch: de verantwoordelijkheid van zich afschuiven en de vakbonden de schuld van alles geven. Ook dat is dus niet veranderd.

Inderdaad premier Michel, je superministerraad was geen show. Wel een slechte soap.

Chris Reniers - voorzitter - 15 mei 2017

Wantoestanden bij DHL: de minister van Werk valt uit de lucht!

Een déjà-vu vanmorgen. Naar aanleiding van de wantoestanden in een slachthuis in Tielt kondigt minister van Dierenwelzijn Ben Weyts een aantal maatregelen aan: een onderzoek, doorlichting, enz. Nu doet minister van Werk Kris Peeters hetzelfde naar aanleiding van een reportage van Pano rond sociale dumping bij DHL.

Opnieuw totale verbazing en verontwaardiging: “We weten van niets”, “Dat kan toch niet!” en ga zo maar door…

Als vakbonden wantoestanden aanklagen wordt dat blijkbaar niet gehoord of bij voorbaat al verticaal geklasseerd. Als vakbonden stellen dat inspectiediensten moeten versterkt, goed georganiseerd en ondersteund worden, maakt staatssecretaris voor Fraudebestrijding Philippe De Backer er een publieke show van. Laat staan dat hij zijn diensten ondersteunt tijdens een mediastorm. Een familiefoto primeert dan boven de juiste versie van de feiten!

Dus heren politici, neem het van mij aan: er zijn veel wantoestanden op sociaal vlak. Werknemers worden door bepaalde bedrijven slecht behandeld. Controles zijn nodig, maar er wordt niet in geïnvesteerd. Werk dus proactief en probleemoplossend in plaats van telkens verontwaardiging te veinzen als het misloopt. Of beter gezegd: wanneer de wantoestanden publiek worden…

Chris Reniers - voorzitter - 11 mei 2017

De man die alles kan?

Het is een publiek geheim: minister Weyts scoort graag. Hij is zeer selectief in zijn communicatie en wanneer het hem past, verkondigt hij met luide trom een goednieuwsshow, steevast gevolgd door een stevig schouderklopje voor zichzelf. Alles lost hij in z’n eentje op: van verkeersproblematiek tot dierenwelzijn. Misschien dat deze superman nu ook eens naar de belangen van de personeel van de openbare diensten waarvoor hij verantwoordelijk is kan kijken. Punt in kwestie: de loodsen.

De loodsen werken nu al twee dagen strikt volgens de veiligheidsvoorschriften. Eigenlijk doen ze op die manier niet meer of minder dan wat er steeds van hen verwacht wordt. Opmerkelijk is dat dit ‘werken volgens het boekje’ vertragingen veroorzaakt voor het scheepvaartverkeer. Minstens even opmerkelijk: iedereen, van politiek tot havenverantwoordelijken, staat nu op z’n achterste poten. Ze begrijpen dit niet. In hun ogen zijn veiligheidsvoorschriften blijkbaar tijd- en geldverlies. Tot er iets gebeurt natuurlijk…

Ben Weyts, het is hoog tijd dat je nu ook eens aan het welzijn van het personeel van de openbare diensten denkt. Luister in dit geval naar de terechte vragen van de loodsen om voldoende middelen en personeel, zodat ze hun dienstverlening op een veilige manier kunnen aanbieden.

Goed overleg zou al heel wat kunnen oplossen. Veilig werken volgens de voorschriften zou immers de norm moeten zijn, niet de uitzondering en ook niet een manier om aandacht te trekken. Veilig werken is een recht en een plicht. Normvervaging is hier niet op z’n plaats. Dit dossier verdient een fundamentele discussie, niet een grote gelijk zoeken in de media…

Chris Reniers - voorzitter - 30 maart 2017

Zorgen voor elkaar: alles van waarde is weerloos

De werknemers uit de zorg komen vandaag op straat. Zij klagen terecht over de werkdruk in de sector, over het constante bezuinigen, over alsmaar minder personeel en over de voortdurende angst om geen goede zorg te kunnen verstrekken…

Je kent hen toch ook? Alsmaar rennend tegen de klok, altijd bezorgd om degenen die hen toevertrouwd worden en altijd stressend want altijd tijd te kort…
Je ziet hen toch ook? Altijd bezig en altijd angstig, want er is nooit tijd genoeg om iedereen de zorg en de aandacht te geven die ze verdienen…
Je weet toch ook dat dit niet kan blijven duren? Altijd personeel te kort, alsmaar meer vragend van wie nog wil en kan werken in de zorg…
Je beseft toch ook dat het niet hun fout is? Het is overduidelijk dat ze meer doen dan wat menselijkerwijze gevraagd kan worden. En dat terwijl ze er niet eens voor gewaardeerd worden…

Deze regering maakt 15 miljoen euro vrij voor de social profit en de openbare diensten. 15 miljoen euro: een aalmoes, een peulschil! Mensen die werken in de openbare diensten en in de zorg verdienen meer dan dat. Ze zetten zich alle dagen in voor een kwaliteitsvolle dienstverlening. Maar deze regering behandelt hen als bedelaars. Nochtans zorgen zij voor je dierbaren, elke dag opnieuw.

Een vriend stelde dat op de besparingsdrift en de achteloosheid van deze regering het vers van Lucebert “Alles van waarde is weerloos” van toepassing is. Wij zullen ons nooit neerleggen bij de weerloosheid van het waardevolle!

Chris Reniers - voorzitter - 21 maart 2017

Wist je dat… Pasen vroeg valt dit jaar?

Pasen, in de zin dat iedereen dan graag op zoek gaat naar de paaseitjes die her en der verstopt zitten. Wel, de regering is erin geslaagd 932 miljoen euro te vinden, zonder dat ze kan uitleggen waar dat geld vandaan komt. Ze heeft als het ware een paashaas uit haar hoed getoverd.

Alle gekheid op een stokje: creatief boekhouden heet zoiets, of jezelf rijk rekenen. Niemand die gelooft dat het zo simpel is. De miljoen liggen nu eenmaal niet voor het oprapen als paaseitjes op een mooie lentedag. Binnen een paar maanden moet er toch klare wijn geschonken worden en zal het een hard ontwaken zijn. Maar tot dan zit deze regering nog in de fase van het doelbewust ontkennen.

Chris Reniers - voorzitter - 20 maart 2017